58 - 59 - شامگاهان هراسان و صبحگاهان خوشحال ! « يَبيتُ حَذِراً و يُصبحُ فَرِحاً حَذِراً لِما حُذِّر مِنَ الغَفْلَة وَ فَرِحاً بِما اصابَ مِن الفَضل وَ الرَّحمة » ترجمه : شخص پرهيزگار شب را به سر مىبرد ( در حالى كه از غفلت خويش ) هراسان است . و صبح مىكند در حالى كه خوشحال است ، ترسناك براى غفلتى كه از آن ترسانده شده و خوشنود و خوشحال براى فضل و رحمت الهى كه به او رسيده است . * * * شرح : مرحوم خوئى و بحرانى در شرحهاى خود متذكر شده‌اند كه ظاهر كلام مولى على ( عليه السلام ) اين نيست كه شب اختصاص به خوف و روز اختصاص به خوشحالى دارد ، بلكه كنايه است از اين كه آنها هميشه بين خوف و رجاء هستند ، بين ترس و خوشنودى به سر مىبرند ، چنان كه در عرف هم اين كنايه معمول است و حضرت به جاى خوف و رجاء ، لازم اين دو را ذكر كرده‌اند ، لازمه خوف حذر و لازمه رجاء خوشحالى و فرح است . ( حذر را صاحب مفردات گويد « احْتِرازُ عَن مُخيف » : « دورى از شىء ترسناك كه مىترساند » . پس احتراز و دورى لازمه ترس و خوشنودى لازمه اميد و شوق است .